Blog Listem

Bu Blogda Ara

Sayfalar

19 Ekim 2009 Pazartesi

Yuzeysel

Tirnaklarimla kazarak yarattim.
Algidan yoksun adami.
Alkislanirken sanir sanata adandigini.
Sahne arkasinda tikarken kulaklarini.
Goklerde ucarken dustugunde,
ayaklari hic basmamistir yere.
Gozlerimle kisarak dirilttim,
yasamdan aciz insani.
Tepki yok, mimik yok, ses yok.
Bos bakistir inandigi,
inancsizligidir taptigi.
Gucunu tukettiginde 24 saatten once.
Duvardadir artik;
bir zamanlar elinde olan keman.

Tanrisiz ve Tanricasiz

Tanri sustugunda dil konusur.
Uzayip gider kemiren seyler.
Ben duserim, donup kalir yaralarim:
Ben duslerim, somurur arzularim.
Mitler aynamdir!
Tanrisiz, tanricasiz...
Insan yiyen insan kalir istahsizca.
Insan sustugundaysa, sair imrenir.
Dusunmez zaman aceleci uyumsuzlugunu,
utanmaz kalem ciplak savunuslarindan.
Ben aglarim; kiramadigimda zincirlerimi,
gordugumde kacislarimin dizginlenemeyisini.

Sensizlik Hicliktir

Gun sevecen olur gokyuzuyle bagdastiginda
Artar birseyler cevremde.
Degismez hicbir soz oysa; aynidir.
Bogazima gomulup kalan aciyla.
Sensizligi otekilestirmek...
Yoklugunda bosluga dogru yok oldugunda.
Doga usur kollarimin arasinda,
Ararim gogu ayaklarimin altinda...
Sen dururken ben kosmusum:
ben durdugumda benim yerime sen yorulmussun.
Urperen sabir kalmadiginda
esitsiz davranir tutku bu yolculukta:
arzulari doyurmadigimda...
Senin yerinde olsaydim:
yok, hayir istemezdim ben bunu.
Hicligi seviyorum ben:
"Hiclik aydinliktadir" demistin.
Gocup giden sen, geceysen eger:
Sensizlik hicliktir!

Korku

Kendi yolumda olmayı denedim;
"Gerçek insan" olana değin.
Keyfimce yüzleştim, keyfimce ödedim
Pişman olma payımı sindirirken;
Tükettim, bitirdim, yok ettim.
Şehir uyurken yurudum.
Şehir yürürken karar verdim.
Dünya kücülüverdi birdenbire.
Yeterince kuşku gizlendiğinde.
Beyin işlek, irade güclü, duygular yoğun
güvense işlevsiz.
Yüküdür benimsediğim.
Anladım ki;
Korkudur yakama yapışan,
üstelik beni ben yapan.

Gibi

Olumu dusunmeye basladiginda;
bir cocuk oluvermistin.
Masallar dinlemekten bikmayan,
Masallara inanmaktan yilmayan...
Hicbir sey yapmamayi kararlastirdiginda;
bir huzun cicegi oluvermistin.
Ellerimi tutmaktan usanmayan,
Ellerimi birakmaya usenmeyen...

Bir mevsim olmayi istemedin oysa.
Sogugu, sicagi, urpertiyi hissetmedin.
Dikenin dimdik olur; gurur gibi.
Titresir yaprak dudaklarinda.
Ben usurum, sen usursun;
Gunes kokunu isitip bogdugunda...

Fahisenin Yuruyusu

Kursunlamak istiyor geceyi,
nefes alan taslar arkasindayken.
Eros'un oku, Pegasus'un ati.
Kiriyor, olduruyor.

Ziplayarak parcalayamazsin piramitleri.
Cikarmazsan kukuletani goremezsin boyun egmeyi.
Agirlastikca hor gormelerin,
kafiyesizlesmistir ayak seslerin.
Kufurler gozlerinin rengini sarartmistir.
Toprak elleriyle capalanip, tirnaklariyla kazilirken.
Surune surune gidistir bu;
kulenin en tepesine.
Bassiz bir meryem ana gibi.
Secimsizce...
Asi bir ikna edistir serzenisleri.
Kasvettir adi; tufana gidisi.
Kotu bir kokudur iclenisi.
Genelev hakkidir; akintidaki su perisi.

Dunya Kocamanmis

Seytanlarim vardir;
devreye girmek istemeyen.
Gizlenip cekilirler magaralarina;
"Dunya kocamanmis" dediklerinde.
Suclarim cogu zaman ben
curetkar gosteri kuklalari oysa.
Gorunmez izlekte.
Adsiz devler;
yitirmeyen, kaybetmeyen,
ayni zamanda ice sinmeyen.
Kacarlar duvarlarin otesine.
Beyindir seytanlari dizginleyen,
Seytandir magarasinda dizginlenen.